23.10.2008. SVEČANO OTVARANJE 34. NIMUS-a

sala Doma Vojske, 20 h
koncert Niškog Simfonijskog Orkestra
Solista: Ilija Marinković-violina,Beč
dirigent: Dejan Savić, Beograd
Program:J.Brahms, P.I.Tchaikovsky

J.Brahms:Simfonija № 3, F-dur op.90

-Allegro con brio
-Andante
-Poco Allegretto
-Allegro

P.I.Tchaikovsky: Koncert za violinu i orkestar, D-dur, op.35

-Allegro moderato
-Andante-Canzonetta
-Allegro vivacissimo-Finale

Dejan Savić

DEJAN SAVIC (1957), diplomirao je dirigovanje na Fakultetu muzickih umetnosti u Beogradu, a stekao zvanje Magistra dirigovanja na Akademiji
umetnosti u Novom Sadu, kao prvi u istoriji ove visokoškolske ustanove. Glavni je dirigent Beogradske opere i baleta od 1993. a direktor od 2001
godine. U isto vreme je muzicki rukovodilac Kamernog orkestra PRO CLASSICA, kao i renomiranog Mešovitog hora Braca Baruh. Od 1989. do
1992. bio je umetnicki direktor Niškog simfonijskog orkestra, a od 1993. do 1995. godine umetnicki rukovodilac Kamernog ansambla PRO MUSICA.
Sudelovao je na brojnim uglednim medunarodnim horskim festivalima, osvajajuci mnogobrojne nagrade i priznanja. Dirigovao je, takode, koncert sa Velikim simfonijskim orkestrom Bugarskog nacionalnog radija u okviru serije Atina-Beograd-Sofija u dvorani "Bulgarija". Osim ovoga, dirigovao je svim ostalim najvažnijim grckim simfonijskim orkestrima, ukljucujuci Atinski i Solunski državni simfonijski orkestar. Godine 1995. dirigovao je 5 predstava Verdijeve opere Trubadur u D.G.O.S. Operi u Dablinu, Irska.

Sledeci uspeh vezan je za sudelovanje na dva koncerta u Italiji 1996. godine na letnjim festivalima u Sv. Margeriti Ligure i Redo Emiliji, dirigujuci Državnom filharmonijom iz Rusea, Bugarska. Nova velika priznanja stekao je nastupima u Grckoj nacionalnoj operi u Atini, gde je izveo premijeru i 4 reprize Rosinijevog Seviljskog berberina, tokom maja 1997. godine.

Svoj norveški debi, Dejan Savić je obeležio zapaženim koncertom juna 1998. sa Simfonijskim orkestrom Kraljevske opere iz Osla, kojim je ova kuca zatvorila sezonu 1997/98. Jula iste godine, Simfonijski orkestar Narodnog pozorišta iz Beograda pod njegovom upravom, prvi put je nastupio na renomiranom Medunarodnom festivalu u Patrasu, Grcka, gde je ostvario odlican koncert uz ucešce soprana Vasilisa Papantoniu. Sa horom i simfonijskim orkestrom RTS, kao i sa Beogradskom filharmonijom, gostovao je na grckim festivalima "Prespes" i "Olimpija" leta 1999. godine. Kao gost Nacionalne rajnske opere iz Strazbura, Francuska, je tokom jeseni 2000. godine dirigovao operu Hansel i Gretel nemackog kompozitora Engelberta Humperdinka (Delfin Galu), izvodeci deset predstava u Miluzu, Kolmaru, Strazburu i Bezansonu.
Tokom 2001. godine je sa Simfonijskim orkestrom Narodnog Pozorišta iz Beograda nastupio na prestižnom Medunarodnom letnjem festivalu u Atini,
sa sopranom Elenom Kelesidi, zatim je otvorio sezonu Rumunskog nacionalnog radija koncertom i snimanjem sa pijanistkinjom Danom Boršan i
Kamernim orkestrom nacionalnog radija u Bukureštu, da bi u novembru nastupio sa Državnim simfonijskim orkestrom grada Soluna u novoj dvorani
Megaron Muzikis. Kraj godine gostuje sa Rosinijevim Seviljskim berberinom u Kamernoj operi u Solunu, kao i sa Pucinijevom operom Madam Baterflaj na Kipru (sa orkestrom Beogradske opere). Marta 2002. Beogradska opera je po prvi put gostovala na Krfu, izvodeci Pucinijevu Tosku, Rosinijevu Pepeljugu i, pod upravom Dejana Savica, operski Gala koncert. Na jubilarnim 30. Majskim operskim vecerima u Skoplju, za najbolju predstavu je proglašen Verdijev Rigoleto, pod njegovim rukovodstvom. Iste godine pod njegovomdirigentskom palicom u Solunskoj operi izvedena su sa dva naslova - Betovenov Fidelio (Študer, Bejker, Kapelman) i Pucinijeva Toska (Miricoju, Romano). Krajem iste godine, u Nacionalnoj operi Francuske iz Strazbura, dirigovao je deset predstava Evgenija Onjegina, Cajkovskog. U maju 2003. je otvoriotradicionalni festival “Opera na trgu” u Sofiji, izvodeci sa ansamblima Nacionalne opere iz Sofije Rosinijevog Seviljskog berberina. Iste godine u decembru, sa Italijanskim internacionalnim orkestrom i horom pozorišta Ventidio Baso iz Askoli Picena u centralnoj Italiji, požnjeo je uspehe Verdijevom Travijatom. U prolece 2004 godine
Beogradska opera je pozvana da Verdijevim Rigoletom uvelica otvaranje i rekonstrukciju pozorišta na ovom grckom ostrvu, pod njegovom palicom i uz ucešce solista Narodnog pozorišta.Krajem 2005 godine, sa istim ansamblom i eminentnim solistima (Mori, Katani, Koni) kao i sa istim uspehom, dirigovao je cetiri predstave Pucinijeve Madam Baterflaj u Ozimu, Rekanatiju i Askoli Picenu.
2006. godine u nacionalnom teatru „Pergolezi“ u gradu Jeziju u centralnoj Italiji dirigovao Božicni koncert sa delima Cajkovskog i Djandomenika.
Februara 2007. u gradu Potenci i pozorištu „Francesko Stabile“, dirigovao je dve predstave Verdijevog Rigoleta, uz ucešce Gradskog hora iz Bitonta i Filharmonije „Djuzepe Verdi“ iz Salerna. U junu iste godine, je triputa sa velikim uspehom izveo Verdijevu Travijatu u prestižnoj Folksoperi u Becu.

Ilija Marinković

Ilija Marinkovic je rodjen1980. u Beogradu svoj prvi koncert je imao sa Beogradskom Filharmonijom u svojoj sedmoj godini. Sa devet godina seli se u
Bec, gde pohadja “Hochschule fur Musik und darstellende Kunst” u klasi profesora M.Frischenschlager. Poslušavši savet V.Spivakova. U jedanestoj godini, gradonačelnik Beča, Mr Helmut Zilk, poklanja mu austrijsko državljanstvo. Nagradjivan je na više internacionalnih takmičenja od svoje dvanaeste godine: “The Mozart Award”(Geneva, 1992), “Gradus ad Parnasum”(Graz, 1997),”Viotti-Valsesia” (2001), “Fritz Kreisler” (Vienna, 2000), Pablo Sarasate (Pamplona, 2001) gde je osvojio i specijalnu nagradu publike, “Oestig Prize”(Austria 2002) za najbolje izvodjenje moderne muzike, bio je i pobednik Internacionalnog finala popularnog TV takmicenja ”Bravo, bravissimo” (Milan,1992). Donbio je i nagradu UNESCO “Young Artist for Peace” u sedamnaestoj godini kao i nagradu “Ambassador of Music” u Japanu.
Ilija je oformljen kao solista i kamerni muzicar od svoje desete godine u celoj Evropi, Japanu, Koreji, USA i Kanadi u najvecim svetskim dvoranama: Santori Hall, Grand Osaka Hall, Musikverein & Konzerthaus of Vienna, Salle Pleyel & Opera of Paris, Düsseldorf Opera, Lincoln Centre u Njujorku, Grand Hall P.I.Tchaikowsky u Moskvi, Teatro Giuseppe Verdi u Parmi, Big Hall of the Giuseppe Verdi Conservatory u Torinu, Teatro Olimpico u Rimu, Vatican of Rome, ...
Gostovao je sa najvećim orkestrima Italije, Austrije, Japana, Rusije, Bugarske i Srbije i nastupao sa najve'im velikanima kao što su Montserrat Caballé, Grace Bumbry, Ivry Gitlis, Gill Shaham, Zubin Mehta, Mikhail Pletnov, ...Znacajno mesto u njegovoj karijeri imaju izvodjenja Betovenovog Triple Concerto sa Moskovskom Filharmonijom sa dirigentom Zubina Mehte u Ujedinjenim Nacijama u Parizu, koncert nza Papu u Rimu, novogodišnji
koncert u katedrali Assisi koju je snimala RAI televizija, njegov debi u Grand Hall P.I.Tchaikowsky u Moskvi izvodeci Tchaikowsky violin concerto sa Ruskim Nacionalnim Orkestrom gde je kritika proglasila taj dogadjaj ya najlepši u citavoj istoriji Grand Hall.
Ilija je snimio Brahms violin concerto sa Orkestrom Beckog Radija, snimio je muziku za “On Track of Sounds”.